Zapewne trzymanie psa w kojcu jest bardziej sprzyjające dla jego roboczej kondycji aniżeli mieszkanie razem z człowiekiem. Należy jednak pamiętać aby kojec nie był dla niego miejscem odosobnienia - więzienia. Miejsce kojca powinno być usytuowane w miejscu spokojnym, suchym, bez przeciągów, z odpowiednią ilością światła. Powinien być przynajmniej w części zadaszony, także powinien posiadać podłogę najlepiej drewnianą.
Buda powinna dać psu schronienie przed deszczem i zimnem, najlepsza byłaby z przedsionkiem.
Niestety, niektórzy właściciele psów nie mają innych możliwości i są zmuszeni trzymać psa w mieszkaniu. Wymaga to dodatkowej pracy w utrzymaniu porządku i higieny. Trzymanie psa w mieszkaniu ma jednak swoje zalety - stały kontakt psa z człowiekiem oraz pilnowanie mieszkania w naszej nieobecności. Należy pamiętać aby psu, którego trzymamy w mieszkaniu zapewnić zaspokojenie jego potrzeb ruchowych.

Wachtelhund, który trafił do nas w okresie szczenięcym łatwo przystosowuje się do innych naszych lokatorów. Jeżeli mamy innego psa ważne jest by on zaakceptował nasz nowy nabytek. Trzeba obserwować ich pierwsze kontakty i nie dopuszczać do powstawania konfliktów między nimi. Obserwując zachowanie moich piesków w stosunku do kota uważam, że nie powinno być problemu ze wzajemnym się zaakceptowaniem

Częstym pytaniem od osób zainteresowanych kupnem szczeniaka jest to czy ich dziecko może stać się celem agresji przez płochacza niemieckiego. Jak wiadomo w warunkach naturalnych pies jest zwierzęciem stadnym, w którym panuje rywalizacja o dominację. Wiedząc o tym nie możemy na to pozwolić w warunkach domowych i pies w naszej hierarchii musi zajmować ostatnie miejsce. W ustaleniu hierarchii ważną rolę odgrywa właściwa reakcja właściciela, który nie może pozwolić by dzieci były podporządkowane psu.
Wachtelhund jest psem zrównoważonym, spokojnym i nie powinno być problemu w ustaleniu właściwej hierarchii.

Przepisy Polskiego Związku Kynologicznego nie zabraniają przycinania ogonów jak i w innych rasach przycinania uszu, jednak przepisy weterynaryjne pozwalają tylko na zabiegi ratujące życie bądź zdrowie naszych pupilków, a zapewne kopiowania ogonów do tego nie można zaliczyć. W przypadku płochaczy niemieckich zgodnie z wzorcem można skrócić ogon o 1/3 długość. Moim zdaniem pozostawienie całego ogona nie ma ujemnego wpływu na wygląd psa, sylwetka psa wydaje się nawet bardziej wyważona. Jeżeli chodzi o pracę w terenie także uważam, że pozostawienie całego ogona może mieć tylko nieznaczny wpływu na wzrost zagrożenia jego przed skaleczeniem.
Kopiować? - Jest to na pewno kwestia gustu.